Triumf owiec. Thriller... a zarazem komedia filozoficzna (ilustrowane brzegi)

Owce z Glennkill powracają - i znów mają do rozwiązania zagadkę, która spędza sen z powiek ludziom.

Po opuszczeniu rodzinnej Irlandii i wyruszeniu w podróż po Europie stado wraz z ukochaną pasterką Rebeccą trafia do Francji. Zimą zatrzymują się nieopodal tajemniczego zamku otoczonego lasem. Atmosfera od początku jest niepokojąca: kozy z sąsiedniego pastwiska opowiadają o wilkołaku, ludzie szepczą o potworze grasującym w okolicy, a pewna nieznana owca ostrzega przed nadciągającym niebezpieczeństwem.

Kiedy na skraju lasu zostaje znalezione ciało, strach ogarnia wszystkich mieszkańców okolicy. Czy za zbrodnią stoi mityczna bestia, czy może ktoś znacznie bardziej niebezpieczny? Zdeterminowane, by chronić Rebeccę i odkryć prawdę, owce rozpoczynają własne śledztwo. Kierując się charakterystyczną dla siebie logiką i nieprzeciętną spostrzegawczością, ruszają tropem prowadzącym przez mroczne zamkowe korytarze i zasypane śniegiem lasy.

Pełna humoru, uroku i kryminalnych tajemnic kontynuacja światowego bestselleru - „Sprawiedliwości owiec", która po raz kolejny udowadnia, że najbardziej błyskotliwymi detektywami bywają ci, których nikt nie podejrzewa.

Pytania czytelników:

Czy muszę znać „Sprawiedliwość owiec", aby zrozumieć tę książkę?

Nie. Choć na kartach powieści powraca stado z Glennkill, historia we Francji to całkowicie niezależna, zamknięta zagadka kryminalna. Autorka płynnie wprowadza w owczą logikę, czyniąc tę część autonomicznym punktem wejścia do serii.

Czy w książce pojawiają się drastyczne opisy zbrodni?

Absolutnie nie. Książka reprezentuje nurt cozy mystery. Autorka rezygnuje z makabry i przemocy, opierając intrygę na sile dedukcji, psychologii postaci oraz subtelnym humorze sytuacyjnym, co tworzy bezpieczną przestrzeń do wieczornego wyciszenia.

Jak portretowane są zwierzęta? Czy to historia fantastyczna?

To dojrzała opowieść, a nie infantylna bajka. Owce nie mówią ludzkim głosem i nie mają magicznych mocy. Ich „błyskotliwość" wynika z naturalnych cech: instynktu stadnego, doskonałej pamięci oraz faktu, że ludzie w ich obecności po prostu tracą czujność.